MINISTRIA E KULTURËS, RINISË DHE SPORTIT

Me vendimin të posaçëm të Ministrisë së Kulturës për Çmimin “Muslim Mulliqi – 2009”, organizon Ekspozitën Ndërkombëtare në fushën e arteve pamore, e cila është tradicionale.

K O N K U R S

Për pranimin e punimeve nga të gjitha mediumet e arteve pamore.

Autorët duhet ti dorëzojnë punët e tyre jo më vonë se me 1 dhjetor 2009.

Punimi më i suksesshëm do të shpërblehet me Çmimin “M. Mulliqi” në vlerë

prej 3.000 €.

Koncepti kuratorial – tema:, “Ndalet në çdo stacion”

Çmimi Muslim Mulliqi 2009, kalimthi i quajtur ‘Ndalet në çdo stacion’, ka për qëllim të vazhdoj rrugëtimin që është nisur me gjashtë edicionet e mëparme, duke filluar prej ‘Identitety kit’ (2003) e Nadja Zgonikut ku ishin ftuar të marrin pjesë shumë artistë internacionalë, pastaj ‘Glocal’ (2004) e Gëzim Qendros i cili e shtjelloi këtë temë tutje, e deri te ‘Conquering new spaces’ (2005) e Mehmet Behlulit, si dhe ekspozitat që ishin orientuar kah arti lokal të kuratuara nga Mustafa Ferizi dhe D.N.K. Filoart.

Qëllimi i ekspozitës së këtij viti është të marrim një hap përpara dhe të sugjerojmë se tani edhe zyrtarisht kemi hyrë në një periudhë të ‘post-globalizimit’.

Përderisa globalizimi padyshim kishte ndikim të dobishëm në botën e artit, me hapjen e mundësive të udhëtimit dhe përjetimit të drejtpërdrejtë të ekspozitave të shumta internacionale, panaireve dhe rritja në numër të rezidencave të artistëve, siç duket prirja për ‘ekzotizimin’ e artit në një nivel të caktuar, asnjëherë, nuk është zbehur.

Prezentimi i artit nga realitetet periferike tek një platformë me epiqendër në Perëndim kishte percjellë një “kallëp” të parashikuar, që rezultoi në zbulim të një gjenerate të talentuar të artistëve, e cila u ndjek nga themelimi i një skene të re, dhe ajo çka pasoi ishte lindja e një gjenerate të re që haptazi ishte kritikuese ndaj këtij sistemi të ri dhe që ishte e gatshme të lërë gjurmët e veta në një tjetër mënyrë.

Lëvizjet e vërteta internacionale sic ishin Fluxus në vitet e 50-ta ose Tendencat e Reja në vitet e 60-ta, në të cilat Ballkani luajti rolin kryesor, ishin kryesisht të bazuara në artistë që i ndanin interesat apo shqetësimet e njëjta, ku gjeografia luante një rol të rëndesishëm mirëpo padyshim që ishte rol dytësor.

Koncepti Nacional/Internacional, ose duke kërkuar një term më të përshtatshëm arti Global/Lokal, i ka shfaqur dobësitë e tij në ekspozitat e mëdha që ishin inspiruar nga mostra (modeli) e Pavijonit Univerzal të viteve të 30-ta sic është Bienalja e Venedikut, ku disa nga edicionet e kaluara kishin skenarë mjaft kompleks si p.sh. Jason Rhoades (amerikan që reprezentonte Danimarkën), Carlos Amorales (meksikan që reprezentonte Holandën), ose tani së fundmi Liam Gillick (anglez që jeton në New York, që përfaqësonte Gjermaninë).

Shihet qartë nga kjo tabllo se definicioni i nacionalizmit apo internacionalizmit ka ndryshuar dhe se diskutimi lidhje me të, në termet që sot janë në përdorim, është shndërruar në një mekanizëm steril.

A ka ikur treni nga stacioni? Është e mundur që po. Prandaj është nevoja për organizimin e një ekspozite që kryesisht fokusohet në artistët dhe punët e tyre- një ftesë për të shikuar artin duke marrë një tjetër ‘linjë’, duke u ndalë në çdo stacion dhe duke shfrytëzuar cdo ‘stop’ si një mjet për të hartuar një udhëtim të gjatë.

Michele Robecchi

Gazmend Ejupi

Për informata më të hollësishme mund të na kontaktoni në e-mail: gak@kujtesa.com

With the particular pronouncement of the Ministry of Culture for the “Muslim Mulliqi award – 2009”, organizes the International exhibition in the field of visual arts, which is traditional.

COMPETITION ANNOUNCEMENT

For art works of all fields of visual expression.

The deadline for application and delivering of works is December 1, 2009

The most successful work will receive the “Muslim Mulliqi” award worth 3.000 €.

Curatorial Concept – theme: “Calling All the Stations”

The Muslim Mulliqi Prize 2009, temporarily called “Calling All the Stations”, aims to take on the discourse built through the previous six editions, from Nadja Zgonik’s “Identity Kit” (2003), where many international artists were invited to participate, through Gëzim Qëndro’s “Glocal” (2004), who further elaborated on this theme, up to Mehmet Behluli’s “Conquering New Spaces” (2005) and the most local art-oriented exhibitions curated by Mustafa Ferizi and D.N.K. Filoart.

The goal of this year’s exhibition is to take a step forward and suggest that we have now officially entered a “post-globalization” era. Whilst globalization undoubtedly had beneficial effects for the art world, with the possibility of traveling and experiencing first-hand the proliferation of international exhibitions, fairs, and artists’ residencies, it seems that the tendency of exoticizing art had to a certain extent never faded away. The introduction of art from peripheral realities to a Western-centric platform had indeed followed a predictable pattern, which can be synthesized in the discovery of a vibrant new generation of artists, followed by the establishment of a scene, and the subsequent arrival of a new generation openly critical towards this new system and willing to leave its mark in a different way.

Truly international movements, such as Fluxus in the 1950s or The New Tendencies in the 1960s, in which the Balkans played a major role, were largely based on artists sharing similar concerns, with geography playing a significant but unquestionable secondary role.

The concept of a “National/International”, or for wanting of a better term, “Global/Local” art, has seriously exposed its weakness in big exhibitions inspired by the 1930s model of the Universal Pavilion such as the Venice Biennale, with the past few editions featuring complex scenarios such as Jason Rhoades (an American representing Denmark), Carlos Amorales (a Mexican representing the Netherlands), or most recently Liam Gillick (a British based in New York representing Germany). It is evident from this picture that the notion of nationalism or internationalism has significantly changed and that debating on it in the terms currently in use is getting a sterile mechanism. Has the train already left the station? Possibly yes.

Hence the necessity to set up an exhibition that mainly focuses on the artists and their work – an invitation to look at art by taking a different route, calling all the stations and use every single stop as an element to compose a long journey.

Michele Robecchi

Gazmend Ejupi

For detail information contact in email: gak@kujtesa.com